Moja droga przez świat high-endu: Czym właściwie jest high-end?

Gdyby ktoś zapytał mnie dziś, czym jest high-end, prawdopodobnie bym go zaskoczył.

Po ponad trzydziestu latach w branży nie potrafiłbym udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Choć sprzedawałem najwyższej klasy urządzenia, poznałem wyjątkowych konstruktorów i słuchałem setek systemów audio, nadal nie znam dokładnej definicji high-endu.

Definicja hi-fi jest natomiast jasna. To skrót od high fidelity – wysoka wierność. Dążenie do odtwarzania muzyki możliwie wiernie, jak najbliżej żywego wykonania.

A czym zatem jest high-end?

Wyższym poziomem hi-fi? Techniczną doskonałością? Luksusem? Ręcznym wykonaniem? A może po prostu wysoką ceną?

Na studiach, podczas wykładu z optymalizacji, nasz docent powiedział: „Nigdy nie mówcie ‘najbardziej optymalny’. To, co jest optymalne, nie może być jeszcze bardziej optymalne.”

I dziś zadaję sobie podobne pytanie. Jeśli celem hi-fi jest możliwie najwierniejsze odtworzenie muzyki, co właściwie oznacza high-end?

Przez lata rozmawiałem o tym z konstruktorami, producentami i ludźmi, którzy poświęcili muzyce całe życie. Zaskoczyło mnie, że nawet wśród nich nie ma jednej, wspólnej odpowiedzi.

Dziś słowo high-end bywa utożsamiane z high price. Ceny najwyższej klasy urządzeń rosną do zawrotnych poziomów. Sama cena nie oznacza jednak lepszego doświadczenia muzycznego.

Do tego pytania będę jeszcze wielokrotnie wracał na tym blogu. Nie dlatego, że znam właściwą odpowiedź, lecz dlatego, że po ponad trzydziestu latach nadal jej szukam.

Milan Weber